www.marfanforum.pl Forum osób ze schorzeniem tkanki łącznej
Największa, po Stowarzyszeniu Marfan Polska, baza wiedzy na temat Zespołu Marfana,
wsparcie i pomoc przyjaciół. Nie wahaj się pytać!

Szukaj na Forum

Niewydolność żylna

...czyli wszystko, co związane z Zespołem Ehlersa-Danlosa

Postprzez resa » 12 lut 2007, o 17:15

Żylaki na nogach znacznie pogarszają komfort naszego życia. W przypadku zespołu Ehlersa - Danlosa wszystko przez słabe naczynia i zastawki żylne. Napór wysokiego słupa krwi w żyłach o uszkodzonych zastawkach jest największy u dołu nogi, toteż żylaki powstają najczęściej w okolicach łydki. Mogą też pojawić się na podudziu i udach. Zwłaszcza jeśli do zastoju krwi dołączy się zapalenie żył i uszkodzi zastawki żył głębokich, co zahamuje drogę krwi „w górę”, do serca i zwiększy napór krwi na żyły powierzchniowe. Wówczas stosunkowo szybko znaczną części nogi mogą pokryć długie, kręte i szpecące balonowate sploty żylaków.

Oczywiście oprócz skłonności genetycznych dochodzą jeszcze inne przyczyny, które decydują o przepływie krwi w kończynach. Ryzyko zachorowania zwiększa:
- długotrwałe stanie, wtedy krew trudniej przepływa w kierunku serca, ponieważ musi pokonać siłę przyciągania ziemskiego, słabiej działa tzw. "pompa mięśniowa" (pracujące mięśnie uciskają żyły, wypychając krew w kierunku serca i w ten sposób ułatwiają jej powrót),
- siedzenie - z powodu opuszczenia nóg i ucisku krzesła pod kolanami oraz utrudnienia przepływu przy skrzyżowaniu nóg - wtedy "pompa mięśniowa " nie działa,
- nadwaga i otyłość - zwiększona objętość tkanki tłuszczowej w podbrzuszu utrudnia odpływ żylny, a często związana z nadwagą mała aktywność fizyczna i siedzący tryb życia powodują słabe działanie "pompy mięśniowej ",
- nieodpowiednie ubranie - rajstopy, skarpetki muszą być odpowiednio dobrane, nie powinny być zbyt ciasne, aby nie utrudniały krążenia krwi,
- obuwie - zbyt wysokie obcasy ograniczają ruch stopy i łydki, co zmniejsza pracę mięśni łydek i ud,
- długotrwałe podróże - bezruch podczas jazdy samochodem,
- leki - niektóre leki mogą nasilać dolegliwości chorób żył i przed ich zastosowaniem należy zasięgnąć porady lekarza, czy można je stosować
- długotrwałe unieruchomienie - brak ruchu spowo,dowany chorobą, urazem czy operacją .

beata napisał(a):Żylaki bolą

Dobrze robi kilkuminutowy, zimny prysznic na nogi. Wtedy krew lepiej krąży.
Ostatnio edytowano 1 sty 1970, o 01:00 przez resa, łącznie edytowano 3 razy
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków

Postprzez dana_meadbh » 13 lut 2007, o 18:42

Moja mama robi sobie zastrzyki w brzuch. Trochę trwało, zanim się nauczyła. Zastrzyk jest bardziej skuteczny od tabletek czy maści.
Avatar użytkownika
dana_meadbh
Hero
 
Posty: 963
Dołączył(a): 17 gru 2006, o 15:08
Lokalizacja: Warszawa

Postprzez resa » 3 mar 2007, o 10:22

Bardzo często zdarza się, że stopy puchną. Szczególnie w okresie wiosny i lata, w którym to bardzo często spacerujemy, wędrujemy, przemieszczamy się z miejsca na miejsce. W procesie tym aktywny udział biorą nasze stopy. One niosą nas przed siebie, one są także narażone na różne przykre niespodzianki, które przydarzają się turystom.
Spuchnięte stopy są efektem zmęczenia stóp. Pojawia się ich obrzęk. Towarzyszy on najczęściej zaburzeniom odpływu żylnego lub limfatycznego. W dolnej części ciała gromadzi się krew i chłonka, która z różnych powodów ( niekoniecznie chorobowych) nie zostaje "odpompowana" przez pompę mięśniową w górę kończyn. Stopy są obrzęknięte, rozpiera je nadmiar płynów. Stanowi temu towarzyszą kurcze kończyn dolnych i zespół objawów tzw. niespokojnych nóg.
Opuchlizna może być spowodowana zarówno przez nadmiar jak i niedomiar ruchu. Drugi stan pojawia się najczęściej podczas długich podróży np. lotniczych podczas, w których dochodzi do zastoju żylnego ( powikłaniem może być nawet groźna dla zdrowia zakrzepica - tzw economy class syndrom - syndrom klasy ekonomicznej ) lub limfatycznego. Aby tego uniknąć, należy stosować profilaktyczne i lecznicze wyroby uciskowe ( skarpetki, podkolanówki, rajstopy ), oraz gimnastykować stopy. Stan zastoju może przydarzyć się także kierowcom. Podczas długiej podróży warto więc robić przerwy, podczas których można na przykład pospacerować.
Sposobów na spuchnięte stopy jest kilka: najczęściej ulgę przynosi leżenie ze stopami uniesionymi 10-15 cm powyżej poziomu serca. Skuteczna jest także chłodna kąpiel i masaż stóp.

napisane na podst. własnych wiadomości
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków

Postprzez resa » 15 mar 2007, o 12:22

AGUŚ napisał(a):wszystko od tej stojącej pracy :-/

Powstawaniu żylaków można w pewien sposób przeciwdziałać. Wiąże się to jednak ze zmiana przyzwyczajeń, co sprawia nam zwykle największą trudność. Jednak gra warta jest świeczki. Nawet kobiety obciążone dziedziczną skłonnością mogą zapobiegać rozwojowi żylaków.

Osoby, u których choroba dopiero sie rozpoczyna, mogą powstrzymać jej postęp, nosząc specjalne opaski, pończochy lub rajstopy, które uciskając żyły, nie dopuszczają do zalegania w nich krwi. Ich rozmiar i siłę ucisku powinien określić lekarz. Taką bieliznę kupuje się w aptekach lub sklepach ze sprzętem medycznym.
Osoby, którym grożą żylaki powinny też zażywać zalecone przez lekarza preparaty uszczelniające i wzmacniające naczynia krwionośne, np. Rutinoscorbin, Rutoven, Venoruton, Venotrex. Obolałym nogom przynosi ulgę smarowanie specjalnymi maściami i żelami, np. Hirudoidem, Venorutonem. Pomocne bywają też zioła wzmacniające naczynia krwionośne. W domowej apteczce warto trzymać:
- kasztanowiec ( napar z jego kwiatów pije pije się dwa razy dziennie),
- arnikę ( napar z ziela warto pić trzy razy dziennie),
- nagietek, skrzyp polny ( napar stosuje się do kompresów i przemywań ).
Warto również popijać ziółka poprawiające krążenie krwi, np. głóg, dziką różę, serdecznik. Pamiętajmy jednak, że zioła łagodzą przykre dolegliwości wywołane przez żylaki, jednak nie usuwają przyczyny ich powstawania.

Jeśli praca wymaga długotrwałego stania, można przestępować w miejscu z nogi na nogę, a od czasu do czasu wykonać kilka przysiadów. Jeśli masz pracę siedzącą, staraj się często zmieniać pozycję ciała.
Odpoczywaj kilka razy w ciągu dnia z nogami uniesionymi do góry, np. opartymi o ścianę, lub chociaż wyciągniętymi na drugim krześle. Noś buty o szerokich czubkach, z obcasem nie wyższym niż 2,5 - 3 cm. Lepiej też pożegnaj się z obciskającą bielizną i spodniami.
Zrezygnujmy z gorących kąpieli. Więcej się gimnastykuj, zwracając uwagę na ćwiczenia, w których pracują nogi, np. nożyce, podskoki, rowerek. Unikaj sauny i solarium. Stosuj niskokaloryczną dietę, bogatą w warzywa i owoce.
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków

Postprzez resa » 16 mar 2007, o 09:45

Żylaki trzeba leczyć, gdyż zaniedbane mogą spowodować poważne komplikacje zdrowotne. W zaawansowanej chorobie żylnej powikłania wynikają ze zmiany krążenia krwi w kończynach dolnych. Dochodzi do powstania obrzęków w okolicy kostek, zaburzeń w prawidłowym odżywianiu skóry, w końcu jej martwicy i trudno gojących się owrzodzeń. W obrębie żylaków nierzadko dochodzi do stanów zapalnych i powstawania zakrzepów. Zakrzepowe zapalenie żył niestety często jest lekceważone, a tymczasem jest to bardzo groźne schorzenie, tym bardziej jeżeli dotyczy żył głębokich. Jego najpoważniejszym powikłaniem może być nawet zator tętnicy płucnej.

Leczenie żylaków zależy od zaawansowania choroby i polegać może na obliteracji – nastrzykiwaniu żylaków preparatami powodującymi ich zarośnięcie i zniknięcie, leczeniu chirurgicznym – usunięciu lub i podwiązaniu chorych pni żylnych. W przypadku drobnych zmian stosowane są zabiegi z użyciem lasera. W przypadku niewydolnych odgałęzień głównych żył powierzchownych, żył przewodzących i zamykania tzw. pajączków żylnych jest skleroterapia – obliteracja – nastrzykiwanie żylaków preparatami prowokującymi ich zamykanie i wchłanianie (zabieg praktycznie bezbolesny). Skleroterapia pod kontrolą USG umożliwia leczenie przypadków niewydolności obejmującej główne pnie żylne, zastępując leczenie chirurgiczne. Zabieg chirurgiczny – safenektomia, stripping - całościowe lub częściowe usunięcie niewydolnego pnia żylnego – leczenie przyczynowe wykonywane w znieczuleniu miejscowym. Krosektomia – podwiązanie niewydolnych naczyń żylnych. Krioterapia i kriostripping – zmrażanie żył powierzchownych, lub stosowanie zamrażania żył w trakcie zabiegu operacyjnego. Metoda laserowego usuwania żylaków dotyczy głownie drobnych naczyń powierzchownych W leczeniu i zapobieganiu chorobie niewydolnościowej żył kończyn dolnych stosuje się terapię uciskową poprzez specjalne bandaże – opaski lub wyroby typu podkolanówki, rajstopy i pończochy przeciwżylakowe.
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków

Postprzez Amber » 17 sie 2007, o 11:40

PRZYCZYNY ŻYLAKÓW
Dlaczego powstają żylaki?
Żylaki nóg – „balonowate”, kręte i szpetne rozdęcia żylne występują na tzw. żyłach powierzchniowych – tj. przebiegających tuż pod powierzchnią skóry nóg. Powstają wskutek „rozciągnięcia” tych cienkich i elastycznych żył pod naporem krwi. To, że żyły nie kurczą się ponownie wynika ze stałego nadciśnienia krwi żylnej. Nadciśnienie to wywołane jest uszkodzeniem zastawek żylnych. Zastawki – specyficzne zawory hydrauliczne – umiarkowanie „dawkują” ciśnienie krwi żyłom nóg na całej ich długości. Tym „dawkowaniem” przeciwdziałają miejscowym rozdęciom żylnym. Gdy są uszkodzone, krew zamiast „w górę” do serca – płynie w dół nogi i nie znajdując ujścia napiera na ścianki żył powierzchniowych. Stały silny napór krwi deformuje żyły do postaci balonowatych nieregularnych rozdęć. Mamy żylaki!
Gdzie najczęściej powstają żylaki?
Napór wysokiego słupa krwi w żyłach o uszkodzonych zastawkach jest największy u dołu nogi, toteż żylaki powstają najczęściej w okolicach łydki. Ale mogą też pojawić się na podudziu i udach. Zwłaszcza jeśli do zastoju krwi dołączy się zapalenie żył i uszkodzi zastawki żył głębokich, co zahamuje drogę krwi „w górę”, do serca i zwiększy napór krwi na żyły powierzchniowe. Wówczas stosunkowo szybko znaczną części nogi mogą pokryć długie, kręte i szpecące balonowate sploty żylaków.
Przyczyny żylaków – lista uwarunkowań profilaktyki i leczenia
- siedzący tryb życia i pracy, otyłość, temperatura
- zaawansowany wiek, operacje, kalectwo,
- wrodzona niewydolność zastawek żył
- płeć, ciąża, leki hormonalne
- choroby inicjujące żylaki
- zapalenie żył głębokich i zakrzepica
Krążenie krwi – żyły i żylaki
Jak powstają żylaki
SIEDZĄCY TRYB ŻYCIA I PRACY, OTYŁOŚĆ, TEMPERATURA
Brak ruchu blokuje tłoczenie krwi żylnej do serca
Brak ruchu mięśni nóg unieruchamia tzw. pompy mięśniowo-zaworowe nieustannie tłoczącej krew żylną ku górze do serca. Przewlekły zastój krwi żylnej sprzyja lokalnym zaburzeniom mikrokrążenia i zapaleniom naczyń. Zwiększa to ryzyko zakrzepicy i żylaków w naczyniach powierzchnowych nóg. Przykładem jest wysokie zagrożenie skutkami zakrzepowymi długotrwałej podróży samolotem. O skali zagrożenia bezruchem nawet w tak niewielkim wymiarze czasu świadczy fakt, że flebolodzy spierają się obecnie, czy ryzyko zawału płucnego dotyczy co 10 osoby podróżującej z Warszawy do USA lub Australii, czy co 100 000?
Podróż samolotem zagraża zakrzepicą
Szczególnie ryzyko żylaków notuje się u osób:
- pracujących na stojąco (sprzedawcy w sklepach)
- siedzący tryb życia (urzędnicy, osoby przy komputerach, itp.)
- ciężka praca fizyczna w statycznej niekorzystnej pozycji, itp.
- osoby unieruchomione na długo po wypadkach, inwalidów poruszających się na wózkach
- otyłych
Otyłość
Otyłość dość często jest skutkiem siedzącego trybu życia. I odwrotnie wskutek otyłości szybko męczymy się zbawiennym dla krążenia żylnego i zdrowia żył - chodzeniem i rekreacją. Słowem otyłość zachęca do bezruchu hamującego powrót krwi z nóg do serca. A ponadto – obfite nagromadzenie tłuszczu w nogach utrudnia tłoczenie krwi „w górę” i ma katastrofalny wpływ na powrót krwi żylnej do serca.
Czy balonowatych rozdęć żylakowych można się nabawić np. wskutek intensywnego opalania się lub nagrzania w saunie?
Wskutek wysokiej temperatury żyły ulegają dużemu rozszerzeniu. Później, gdy temperatura opada, lub gdy się raptownie chłodzimy zimna wodą - żyły ponownie kurczą się. Niekiedy jednak z jakichś powodów (miażdżyca, starcza degeneracja, zapalenie żył), żyła utraci swą naturalną sprężystość w reakcji na bodźce i może się nie zwęzić do stanu pierwotnego. Takie zdarzenie spowoduje nieszczelność jednej lub więcej zastawek żylnych. A to może oznaczać początek lawiny nieszczelności w hydraulice żył i bezpośrednie zagrożenie żylakami.
ZAAWANSOWANY WIEK, OPERACJE
Lista czynników ryzyka chorób żył
starszy wiek
długotrwałe unieruchomienie
udar mózgu lub porażenie
przebyta choroba zakrzepowo-zatorowa żył
nowotwory złośliwe i leczenie przeciwnowotworowe
niewydolność serca
obecność cewnika w żyle głównej
choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Crohna - przyp. tłum.)
zespół nerczycowy
duże zabiegi operacyjne (szczególnie w obrębie jamy brzusznej, miednicy i kończyn dolnych)
urazy (zwłaszcza złamania miednicy, bliższego odcinka kości udowej i innych kości długich kończyn dolnych)
otyłość
wrodzone wady zastawek żył
ciąża lub stosowanie estrogenów
zaburzenia hormonalne ze strony jajników, tarczycy oraz cukrzyca

Zaawansowany wiek a choroby żył
Starszy wiek to wysokie statystyczne zagrożenie czynnikami ryzyka zakrzepicy i chorób żylakami. Żyły wraz z upływem lat ulegają bowiem degeneracji. Ściany stają się mniej elastyczne, bardziej sztywne, zastawki tracą własności hydrauliczne, czyli swą szczelność. Duży wpływ na zaburzenia mikrokrażenia i krążenia żylnego ma częsta w zaawansowanym wieku miażdżyca tętnic i niewydolność serca. Również przyjrzenie się długiej liście czynników ryzyka chorób żył (choroby zakrzepowej) wskazuje na dużą zależność od wieku. Długotrwałe unieruchomienie, udar mózgu lub porażenie, nowotwory złośliwe i leczenie przeciwnowotworowe, duże zabiegi operacyjne, niewydolność serca, obecność cewnika w żyle głównej – to niestety nieodłączne statystyczne atrybuty utraty zdrowia wskutek upływu czasu życia.

Złamania kości i operacja chirurgiczna – zagraża zakrzepicą i chorobami żył
Złamania kości, duże operacje zwiększają ryzyko zakrzepicy żył głębokich, szczególnie, jeśli operacja dotyczy dolnej części ciała. Na przykład zabieg ortopedyczny biodra lub kolana może uszkodzić ścianę żyły, a to może powodować zakrzepicę. Unieruchomienie przez długi czas w łóżku może również powodować zakrzepicę. Również złamanie kości udowej może wymagać zabiegu zespolenia szyjki kości udowej, co oznacza długi bezruch i znacznie zwiększa ryzyko zachorowania na zakrzepicę żył.

Powypadkowe porażenie mięśni nóg zagraża zakrzepicą
Szczególnym zagrożeniem dla zdrowia jest zastój w żyłach głębokich nóg (i obrzęk) spowodowany porażeniem mięśni nóg. Obrzęki takie są np. dolegliwością osób po urazie rdzenia kręgowego. Urazy takie wywołują obrzęki kostek, gdyż porażone mięśnie nóg nie pompują krwi i limfy z tkanek do dużych żył w kierunku serca. Zastój krwi powoduje silne puchnięcie nóg podczas pierwszych kilku miesięcy po urazie. Jeżeli wystąpi silny obrzęk nóg u osób po urazie rdzenia podczas pierwszego miesiąca od urazu, najczęściej jest to stan spowodowany zapaleniem żył głębokich. Choroba ta może wywołać także obrzęk stawu skokowego. Jest to poważne schorzenie, nie leczone może doprowadzić do zakrzepicy i zawału żyły płucnej, a nawet do śmierci.

WRODZONE WADY ZASTAWEK ŻYŁ
Żylaki ma mój dziadek i ojciec – czy mnie też grożą?
”Dziedziczenie żylaków”, szczególnie zaś niewydolnych zastawek żylnych, to najbardziej znany czynnik ryzyka. Statystycznie dotyczy blisko co 10 osoby chorującej na żylaki. Indywidualne ryzyko pojawienia się żylaków, jeśli miał je już ktoś w rodzinie jest duże. Gdy było to jedno z rodziców, prawdopodobieństwo rozwinięcia się tej choroby u dziecka wynosi 70 proc. Rośnie do 90 proc. - kiedy skarżyli się na nie i ojciec i matka. Dziedziczenie ma często charakter skrzyżowany typu: matka – syn lub ojciec – córka. Czasami jedno pokolenie jest wolne od żylaków, a słabość ścian żył przekazują dziadkowie wnukom.

Dziedziczenie wadliwych zastawek żylnych
Jak już wiemy choroby żył zaczynają się zwykle od uszkodzeń zastawek. Niestety niekiedy już rodząc się zastawek możemy otrzymać od natury za mało. Genetycznie możemy odziedziczć zastawki zbyt słabe lub za mało wykształcone (niedomykajace się). Zwłaszcza ilość zastawek w żyłach jest nam dość dowolnie darowana wskutek dziedziczenia.
Wadliwe zastawki żylne powodują żylaki
Zastawki żylne jak wiemy sterują przepływem krwi, tak aby płynęła ona tylko w kierunku serca. W przypadku nieprawidłowego ich działania krew spływa z powrotem do nogi i gromadząc się w postaci wysokiego słupa cieczy i napierając silnie na delikatne ścianki żył powierzchniowych. Przewlekły, silny napór krwi powoduje powstanie żylaków.

CIĄŻA I ZMIANY HORMONALNE U KOBIET
Bycie kobietą zwiększa ryzyko chorób żył i żylaków z powodu:
- zmian kobiecych hormonów związanych z wiekiem
- wpływu ciąży, czemu również towarzyszą zmiany hormonalne
- terapii lekami hormonalnych – antykoncepcyjnych, hormonalnej terapii zastepczej, itp.

Hormony a żyły i żylaki
Któraż kobieta nie odczuwa ciężaru w nogach, gdy zbliża się ciąża, miesiączka lub w czasie klimakterium. Wynika to z faktu, że na ścianach żył znajdują się komórki-receptory wychwytujące hormony płciowe i reagujące wraz z naczyniami na ich rodzaj i stężenie. Przypomnijmy, że najważniejsze z kobiecych hormonów to estrogeny i progestageny.
Ciążą a zagrożenie zakrzepicą
Podczas ciąży krew, w sposób naturalny, ma podwyższoną skłonność do krzepnięcia, aby zapobiec nadmiernej utracie krwi podczas porodu. W ciąży wzrasta poziom wielu czynników krzepnięcia, w tym fibrynogenu , obniża się aktywność plazminogenu; rozwija się stan zwiększonej krzepliwości krwi. Wpływa na to w pewien sposób również wzrost poziomu estrogenów i progesteronu, który jest najwyższym w III trymestrze. Uważa się, że estrogeny osłabiają w pewnym stopniu sprężystość ścian naczyń żylnych, które stają się bardziej podatne na rozciąganie, co sprzyja żylakom. Wzrost stężenia estrogenów wpływa też na krzepliwość krwi, zwiększając prawdopodobieństwo zawału serca, udaru lub zakrzepów w nogach. Stąd ważna jest profilaktyka przeciwzakrzepowa.

Przykład wpływu dużej dawki estrogenów na krzepliwość krwi
Jeśli kobieta po urodzeniu dziecka chce z jakichś powodów przerwać laktację może otrzymać domięśniowo wysoką dawkę estrogenów - pomiędzy 5 a 14 dni po porodzie. Badania wykazują, że taka terapia estrogenowa hamuje przez kilka tygodni skuteczniej niż samo bandażowanie piersi poporodową bolesność uciskową i laktację. Jednak wysoka dawka estrogenów wzmaga wytwarzanie czynników krzepnięcia , nasilając przez to znacznie ryzyko zakrzepicy żył. Toteż zalecane jest w każdej sytuacji przy wyborze tej metody wykonanie indywidualnych badań oceniających układ krzepnięcia i ryzyko zakrzepicy!

Ciąża hamuje przepływ krwi w żyłach miednicy, co zagraża zakrzepicą i żylakami.
Zaawansowana ciąża uciska żyły miednicy wskutek rozwoju płodu. Ucisk ciężarnej macicy może stanowić poważną przeszkodę fizyczną w przepływie krwi z nóg do serca. W żyłach miednicy kobiet ciężarnych powstaje wówczas zastój krwi żylnej. Każdy zastój żylny jak wiadomo zagraża rozwojem zapalenia ścianek żył oraz rozwojem zakrzepicy i żylaków.

Zespół antyfosfolipidowy i żylaki
To nierzadko spotykane zaburzenie polega na obecności we krwi nadmiernej ilości przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL), co powoduje niepłodność kobiecą oraz pojawianiem się zespołu objawów, z których najistotniejsze to nawracająca zakrzepica żylna lub tętnicza oraz wielokrotna utrata ciąży. Jak wiemy zakrzepica żył nóg prowadzi w prostej drodze do niszczenia zastawek żylnych i żylaków. Rozpoznanie zespołu antyfosfolipidowego jest trudne, co wynika z faktu, iż przeciwciała aPL obecne są we krwi każdego człowieka i cechują się dużą fizjologiczną zmiennością.
antykoncepcja i hormonalna terapia zastępcza a choroby żył

Terapie hormonalne kobiet - antykoncepcja i hormonalna terapia zastępcza - od dawna są postrzegane, jako zagrożenie chorobami żył - zakrzepicą oraz powikłaniami zakrzepowo – zatorowymi. Dążenie do zmniejszenie tych zagrożeń było jedną z podstawowych przyczyn dużego obniżenia dawki estrogenów w jednej tabletce. Jak wiadomo duże dawki estrogenów (etynyloestradiolu) zwiększają ryzyko wystąpienia zakrzepicy i jej powikłań w układzie żylnym. Pod koniec ub. wieku ukazały się doniesienia sugerujące, że powikłania zakrzepowo – zatorowe mogą być również związane z rodzajem stosowanego drugiego składnika tabletek hormonalnych dla kobiet - progestagenu.

Ryzyko zakrzepicy i jej powikłań w terapiach hormonalnych u kobiet
O tym, że ogólnie ryzyko zakrzepicy i jej powikłań jest podwyższone u wszystkich kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną łatwo sie przekonać – czytając ulotki załączone do tabletek. W praktyce lekarskiej zakrzepica żylna jest jednak rzadkim powikłaniem antykoncepcji u kobiet zdrowych i dobrze kontrolujących przebieg terapii. Ryzyko zakrzepicy żylnej i jej powikłań, w tym żylaków, zakrzepów i zatorowości płucnej znacznie wraz z pojawienie się dodatkowych czyników ryzyka. Są nimi np. otyłość oraz wspomniane wyżej - siedzący tryb życia i pracy, urazy, kalectwo, choroby wywołujące nadmierną krzepliwość krwi tzw. trombofilia.

CHOROBY INICJUJĄCE ŻYLAKI
Nadmierna krzepliwość krwi - trombofilia.
Trombofilia jest szerokim pojęciem obejmującym wszystkie przypadki chorobowe, w których stwierdza się predyspozycje pacjenta do nadmiernej krzepliwości krwi. Przyczyną trombofilii są m.in.: nadmierna liczba płytek krwi, niedobór fizjologicznych i naturalnych antykoagulantów. Choroba ta może być dziedziczna, lecz może także zostać wywołana przez nowotwory złośliwe, choroby serca spowodowane wysokim poziomem cholesterolu we krwi, jak również pewne kombinacje leków mogą sprawić, że krew ludzka będzie mieć tendencję do zbyt dużej krzepliwości niż normalnie.

Zaburzenia ze strony jajników, tarczycy oraz cukrzyca
Zaburzenia ze strony jajników, tarczycy oraz cukrzyca zwiększają niewydolność żylną
Zaawansowana miażdżyca sprzyja żylakom

W zaawansowanej miażdżycy kończyna może być na tyle niedokrwiona, że jej część ulega postępującej martwicy. Objawami są: słabość kończyny, bladość, niegojące się ranki i owrzodzenia. Stan zapalny tkanek w najbliższym otoczeniu żył może przenosić się do ich wnętrza i niszczyć ścianki naczyń oraz zastawki żylne. Uszkodzenie zastawek żylnych powoduje zastój krwi oraz nadciśnienie żylne.

Nadciśnienie tętnicze
Nadciśnienie tętnicze jest chorobą, która nie leczona nie tylko osłabia pracę serca i deformuje jego budowę, ale i pogrubia tętnice oraz zmienia niekorzystne ich ścianki. Sprzyja to postępom miażdżycy tętnic.

ZAPALENIE ŻYŁ GŁĘBOKICH I ZAKRZEPICA
Stan zapalny żył głębokich niszczy ich zastawki
Gdy do żylaków dołączy się zapalenie żył głębokich mamy poważny problem. Stan zapalny niszczy bowiem zastawki żył głębokich i przeszywających, a to w zdecydowanym stopniu pogarsza odpływ krwi z nóg do serca. Uszkodzone zastawki żylne nie kontrolują już przepływu krwi, tak aby płynęła tylko w kierunku serca – toteż krew spływa z powrotem w dół nogi i gromadząc się tam powoduje zmiany skórne. W okolicy kostek pojawiają się obrzęki, miejsce tkanki podskórnej zajmuje zwłókniała, twarda warstwa, skóra ciemnieje, boli i piecze. Każde, nawet drobne zranienie (np. zadrapanie, otarcie) może spowodować niegojące się owrzodzenie – jątrzącą ranę, bardzo trudną do wyleczenia, nawracającą i bolesną.

Wrogiem Wnaczyń i żył nóg jest zapalenie żył

W początkach choroby żylakowej zwykle dochodzi do utrudnionego odpływu krwi żylnej z kończyn i zastoju krwi w układzie powierzchownym, w układzie żył głębokich i w tzw. mikrokrążeniu. Uszkodzone zastawki żylne żył powierzchniowych i głębokich nie zabezpieczają przed cofaniem się krwi w układzie żylnym. Nie chronią, zatem cienkich i delikatnych żył powierzchniowych nóg przed wzrostem ciśnienia krwi – np. poprzez jej napływ tzw. przetoką żylną. Pojawić się więc mogą żylaki.

Stan zapalny żył głębokich niszczy zastawki

Gdy do świeżo powstałych żylaków dołączy się zapalenie żył głębokich mamy poważny problem zdrowotny. Zapalenie żył głębokich (jak też powierzchownych) wytwarza stan zapalny ściany żyły. Lokalne zapalenie osłabia i deformuje zastawki żylne. Uszkodzone zastawki żylne nie są szczelne i nie kontrolują już przepływu krwi, tak aby płynęła tylko w kierunku serca. Toteż krew spływa z powrotem w dół nogi i gromadząc się tam powoduje zmiany skórne.

Zapalenie żył głębokich powoduje zakrzepicę
Zapalenie żył głębokich (jak też powierzchownych) wytwarza stan zapalny ściany żyły, któremu towarzyszy wytworzenie się tzw. zakrzepu. Zakrzep zmniejsza lub całkowicie blokuje drożność żyły głębokiej nogi. Krew z serca nadal dopływa do odżywianych tkanek naczyniami tętniczymi, ale nie ma drogi odpływu. Kiedy zakrzepica zablokuje drożność żyły głębokiej powstały w niej nadmiar krwi może być odprowadzony żyłami przeszywającymi (przetoką żylną) do żył powierzchniowych. Wówczas może dojść do przenoszenia bardzo wysokiego ciśnienia z żył głębokich na układ żył powierzchowny. Wskutek nagłego wzrostu ciśnienia - w delikatnej żyle powierzchniowej powstają ku zaskoczeniu osoby chorej niemal z dnia na dzień balonowate, nieregularnych rozdęcia i uwypuklone szpecące sploty żylaków.
oprac. mgr Edward Ozga-Michalski
http://www.pfm.pl/u235/navi/199973
Amber
Specjalista
 
Posty: 508
Dołączył(a): 4 sty 2007, o 11:18
Lokalizacja: miasto

Postprzez resa » 17 sie 2007, o 17:14

Badania stosowane w niewydolności żylnej

Czas, w którym pojawiają się żylaki, powinien mieć wpływ na podjęcie leczenia. Jeżeli pojawiły się one w okresie dojrzewania, są to tzw. żylaki samoistne, najczęściej uwarunkowane genetycznie, i dobrze jest leczyć je, nawet już przy najmniejszych zmianach.
Jeżeli natomiast powstały w wieku dojrzałym, mogą być dodatkowym efektem hormonalnego działania lub wynikać z otyłości. W obu przypadkach konieczne jest kompleksowe leczenie zabiegowe, kompresyjne i zachowawcze (polegające na przyjmowaniu leków).
Aby rozpocząć właściwe leczenie, konieczna jest dokładna diagnostyka. Leczeniem żylaków zajmują się zwykle chirurdzy naczyniowi, a w przypadkach zaawansowanych, gdy występują zmiany na skórze w postaci owrzodzeń żylakowatych, również dermatolodzy.

Mimo stałego postępu wiedzy we wprowadzaniu coraz nowocześniejszych metod diagnostycznych w rozpoznawaniu chorób żył, bardzo duże znaczenie ma właściwie przeprowadzone badanie, które rozpoczyna się od oglądania kończyn, określa się rozległość i natężenie zmian (siateczkowatych żyłek, przebarwień, wyprysków). Badanie palpitacyjne pozwala ocenić spoistość ubytków. Badanie to uzupełniane jest wykonaniem typowych testów klinicznych:
- próby Trendelenburga, którą ocenia się wydolność zastawek żyły odpiszczelowej i ewentualnie żył przeszywających,
- próby Perthesa, którą ocenia się drożność układu głębokiego,
- próby opaskowej i Pratta, która lokalizuje niewydolne żył przeszywających,
- próby Schwartza, którą ocenia się wydolność zastawek żyły odpiszczelowej,
- próby kaszlowej oceniającej wydolność zastawki w ujściu żyły odpiszczelowej.
Każde badanie zawierać powinno ocenę tętna na dostępnych badaniu tętnicach kończyn dolnych, celem wykluczenia współistniejącej patologii tętniczej.

Badania te, choć niezastąpione, dostarczają tylko orientacyjnych informacji jakościowych o obecności ewentualnego refluksu i zaburzeniach drożności układu żylnego, dlatego powinny być uzupełniane badaniami instrumentalnymi.
W morfologicznym obrazowaniu układu żylnego standardem diagnostycznym jest flebografia zstępująca, która określa stopień refluksu w układzie głębokim i przeszywającym. Natomiast kontrastowe badania radiologiczne układu żylnego są aktualnie zarezerwowane dla wąskiej grupy chorych.
Do nieinwazyjnych metod oceny układu żylnego należy pletyzmografia, której istota polega na pomiarze zmian objętości kończyny, która zależy od drożności układu żylnego, stanu zastawek i funkcji pompy mięśniowej.

Najbardziej wszechstronną i uniwersalną ocenę układu żylnego kończyn dolnych uzyskuje się w badaniu ultrasonograficznym z jednoczesnym obrazowaniem przepływu, które dodatkowo może być kodowane w postaci kolorowego zapisu. Podczas badania lekarz przesuwa głowicę aparatu dopplerowskiego w miejscach, gdzie przebiegają żyły i ocenia przepływ krwi. Może on być rejestrowany w postaci zapisu graficznego lub w formie dźwiękowej. Jest badaniem nieinwazyjnym, a więc zupełnie niebolesnym, nie wymaga żadnego specjalnego przygotowania ze strony pacjenta. W zależności od możliwości stosowanego w diagnostyce aparatu usg-doppler można ocenić wiele różnych parametrów charakterystycznych dla układu żylnego i krążącej w nim krwi oraz uzyskać informacje na temat anatomii naczyń, ich drożności (obecność skrzeplin), stanu ich ścian, zastawek.
Dodatkowo przy pomocy usg można ocenić obecność zewnętrznego ucisku na naczynia zaburzającego przepływ krwi jak np. krwiak czy torbiel. Te podstawowe wiadomości wystarczą niejednokrotnie do ustalenia przyczyny choroby bądź nawrotu po leczeniu oraz są pomocne w diagnostyce wrodzonych wad układu żylnego a także w podjęciu decyzji o leczeniu bądź skierowaniu do ośrodka specjalistycznego.

Do najnowszych metod ultrasonograficznego obrazowania naczyń krwionośnych jest tzw. Doppler mocy (power Doppler), nazywany także angiografią ultrasonograficzną, ze względu na uzyskiwany obraz naczyń. Jego wadą jest brak możliwości ustalenia kierunku przepływu.

W ostatnich latach coraz większą rolę w zrozumieniu patologii żylnej odgrywały rozważania dotyczące mikrokrążenia. Stało się tak m. in. dzięki wprowadzeniu do diagnostyki klinicznej kapilaroskopii, pomiarów przezskórnego ciśnienia parcjalnego tlenu i laserowej przepływometrii dopplerowskiej. Niestety, metody te dostępne są tylko w nielicznych ośrodkach angiologicznych.

napisane na podst. literatury medycznej
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków

Postprzez resa » 19 sie 2007, o 20:22

Istnieją różnego typu uszkodzenia układu żylnego i w zależności od ich rodzajów stosuje się odpowiednie leczenie.
Jedną z metod leczenia żylaków jest obliteracja, zwana też sklerotyzacją, która preferowana jest w przypadku tzw. żylaków krętych, z zachowaną wydolnością zastawek. Leczenie obliteracyjne przeprowadza się ambulatoryjnie, w gabinecie lekarskim. Gdy zastawka ujścia żyły odpiszczelowej jest wydolna a żylaki są małe, mają kręty przebieg, bywają nieznacznie tylko napięte, wykonuje się niezbyt bezbolesne wstrzykiwanie leku do zmienionych żylakowo naczyń. Liczba zabiegów zależy od nasilenia występowania żylaków. Podany płyn może powodować tkliwość żyły utrzymującą się 2-3 dni po zabiegu.

Obiteracja jest także z powodzeniem wykorzystywana np. do usuwania śródskórnych mikroposzerzeń żylnych, zwanych potocznie pajączkami. Leczenie polega na nastrzykiwaniu mikrożyłek środkami obliterującymi, lub naświetlaniu promieniami lasera, co powoduje ich zamykanie i znikanie. Leczenie to jest stosunkowo nieszkodliwe, pod warunkiem prawidłowej kwalifikacji przypadków oraz wykonania. Czasami może wystąpić przemijające uczucie osłabienia, drętwienia rąk itp. Uzyskanie dobrego wyniku wymaga często kilkukrotnych sesji wstrzyknięć.

Sprawność tych zastawek ocenia się na podstawie dokładnego badania ultradźwiękowego. Jeśli zastawka w ujściu żyły odpiszczelowej (w pachwinie) jest zupełnie niewydolna, żylaki duże, napięte, a krew dopływa do nich pod dużym ciśnieniem przez liczne "przecieki" (z układu głębokiego, przez niewydolne żyły przeszywające) - wtedy obliteracja nie jest możliwa. Flebolog kieruje wówczas chorego do chirurga naczyniowego, który spośród różnych technik operacyjnych wybiera tę, która jest w konkretnym przypadku najlepsza. W przypadku ich uszkodzenia, gdy dochodzi do niewydolności głównych ujść tych żył do układu żył głębokich (w pachwinie lub pod kolanem), nie wykonuje się zabiegów nastrzykiwania. Sytuacja taka ma miejsce u około połowy cierpiących z powodu choroby żylakowej. W tych przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne, a skleroterapia może być zastosowana jako zabieg uzupełniający po operacji.

Do nastrzykiwania żylaków stosuje się 3 grupy leków sklerotyzujących:
- roztwory na bazie detergentów, które działają przez odwodnienie i uszkodzenie śródbłonka naczynia (jego wewnętrznej warstwy),
- leki na bazie związków jodu (podobnie jak np. jodyna), działające drażniąco i uszkadzająco na błonę komórek śródbłonka,
- środki hipertoniczne, głównie wysokie stężenia soli kuchennej lub glukozy, które poprzez odwodnienie doprowadzają do uszkodzenia naczynia.
Pod wpływem podanego leku dochodzi do podrażnienia błony wewnętrznej naczynia żylnego, co powoduje rozpoczęcie procesów naprawczych za pomocą specjalnych komórek produkujących włóknik. Przerastają one podrażnione naczynie, powodując jego całkowite zwłóknienie i ostateczne wyłączenie go z układu żylnego.

Ponieważ tuż po nastrzyknięciu zostaje założony z zewnątrz opatrunek uciskowy, powodujący zbliżenie się podrażnionych ścianek naczynia do siebie, proces zwłóknienia zachodzi szybciej, a zamknięcie światła żylaka jest trwałe. Zwłókniały żylak kilkakrotnie zmniejsza swoją średnicę. Organizm jest zdolny do częściowego wchłonięcia tego zwłókniałego naczynia, a w przypadku pajączków nawet całkowitego i po pewnym czasie żylak staje się zupełnie niewidoczny. Gojenie trwa trwa od 4 tygodni do 6 miesięcy, a jego tempo zależy od średnicy żyły i stopnia zaawansowania choroby.
Zabieg trwa z reguły ok. 10-30 minut. Wykonuje się podczas niego od kilku do kilkunastu ukłuć cienką igłą. Przeważnie nastrzykiwaniem obejmuje się wybraną część nogi, czyli np. udo czy podudzie. Jeżeli jest leczona duża liczba drobnych pajączków, obszar zabiegu ogranicza się do fragmentu skóry o powierzchni od 100 do 200 cm2. Po skończonym zabiegu i założeniu opatrunku uciskowego chory powinien spacerować przez 20-30 minut. Nie wolno w tym czasie siedzieć, stać ani leżeć. Opatrunek uciskowy na nodze należy trzymać od 5-14 dni - w zależności od zalecenia lekarza. Przez okres noszenia opatrunku konieczne jest prowadzenie czynnego trybu życia i codzienny, co najmniej jednogodzinny spacer. Należy unikać dłuższego stania lub siedzenia. W czasie noszenia opatrunku może pojawić się niewielki obrzęk kostki czy stopy oraz niewielka bolesność, co jest zjawiskiem przejściowym. Gdy jednak powstaje duży obrzęk, któremu towarzyszy ból lub inne dolegliwości, konieczna jest konsultacja lekarska.

Obliteracja jest metodą bezpieczną, niekiedy jednak mogą wystąpić efekty niepożądane. Dobrze jest więc zwracać się do lekarza przy wszelkch wątpliwościach dotyczących reakcji naszego organizmu po zabiegu. Niepożądane reakcje mogą wystąpić w postaci:
- reakcji alergicznych, np. pokrzywki po nastrzyknięciu lekami,
- siniaków, zaczerwienień i bolesności nastrzykniętej żyły,
- otarć skóry od bandaża,
- niezmiernie rzadko zdarzają się przypadki zakrzepowego zapalenia żył głębokich (z reguły gdy zabieg jest przeprowadzany nieprawidłową techniką, bez dokładnej diagnostyki, lub gdy chory nie przyznaje się przed zabiegiem do przyjmowania leków hormonalnych czy do przebycia ciężkich chorób).

Przewagą obliteracji nad leczeniem operacyjnym jest możliwość jej przeprowadzenia w warunkach ambulatoryjnych, bez konieczności znieczulenia, w krótszym czasie i bez urazu tkanek. Leczenie tą metodą nie powoduje też niezdolności do pracy.

Już od XVIII w. zaczęto stosować podawanie leku do zmienionego żylakowo naczynia w celu jego zamknięcia i wyeliminowania z układu krążenia. Prawdziwe odrodzenie tej metody miało miejsce jednak dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym. Równolegle zaczęli ją stosować Francuzi, Anglicy i Niemcy. Metoda przeżywała swoje wzloty i upadki, zależne od techniki wykonywania zabiegu. Na początku stosowano środki sklerotyzujące w pozycji stojącej, co często wywoływało niekorzystny zakrzep w żylaku, a nawet zapalenie żył głębokich. Z biegiem czasu technika zabiegu ulegała modyfikacjom, opracowywano coraz bezpieczniejsze leki i doskonalono sposób ich podawania.

napisane na podst. wiadomości z portalu farmaceutyczno - medycznego "Pacjent"
..."Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem"...
Avatar użytkownika
resa
well-wisher
 
Posty: 2262
Dołączył(a): 11 sie 2006, o 18:57
Lokalizacja: Kraków


Powrót do Zespół Ehlersa-Danlosa

  • Nowe posty
  • Wątki bez odpowiedzi
  • Kto przegląda forum
  • Forum przegląda 1 użytkownik
    0  zidentyfikowanych, 0 ukrytych i 1 gość (dane z ostatnich 5 minut)
  • Najwięcej użytkowników online - 118
    było 29 wrz 2017, o 16:14
  • Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość